En estos momentos, en los que hay que exponer y debatir los programas, donde se vea claramente que los intereses generales y el bien común deben estar por encima de todas las artimañas y corruptelas, aparecen ciertos “elementos” QUE NO DEBATEN y que pretender que pasen a mejor vida, POR ESO ES NECESARIO IR TODOS A VOTAR.
Quizás lo que haya hecho el gobierno del Sr. Touriño, en sólo cuatro años, no sea lo suficiente. Pero desde luego ha intentado poner las bases para el desarrollo de esa necesaria política. Todos sabemos que cuatro años no son suficientes, por eso y ahora nos pide la confianza para “rematar” esa gran labor iniciada.
No voy a enumerar los logros por que son muchos y diversos, sólo decir que en los dieciséis años de gobierno del PP, mientras en el mundo y en el resto de España, (exceptuando el gobierno Aznar que, aparte de meternos en una guerra injusta y privatizar sectores de la importancia de las eléctricas y otras fundamentales, con su ministro, Sr. Rajoy y la Xunta del Sr.Fraga y Feijoo, no supieron gestionar temas como el de los “hilillos” que tanto daño han causado a Galicia), habíamos asistido a una inmensa innovación, que afectó a todo menos a la política gallega, que permanecía igual que hace siglos. De todas formas les iba bien, se erigían en una nueva clase social y promovían, objetivamente, la abstención; con su machacona insistencia de que ellos, y sólo ellos, eran los autores, los actores y los críticos de la obra a la que los demás asistimos como espectadores desde la bien montada estrategia mediática. Tuvo que llegar el Gobierno Touriño, con personas de la validez de María José Caride, para dar un “vuelco” a la situación y abrir la participación ciudadana, subvencionándola con criterios objetivo, sin clientelismo.
Ahora, los del PP, pretenden volver a montar el “tingladillo” para permitir que tal situación, de abstención, se de. Por eso desde la libertad, la ciudadanía, no debemos permitir que esas situaciones, que creemos pasadas, se puedan dar con nuestro conocimiento y consentimiento. Os pido que vayamos a votar.
Día a día observamos como afloran de forma escandalosamente evidente, conexiones generalizadas de tramas corruptas entre la política y el poder económico o espionajes entre los miembros de un mismo partido. Y si nos ceñimos a Galicia, muchos ciudadanos se preguntarán ¿Cómo va solucionar la crisis el señor Feijoo? Desde luego no lo podrá hacer poniendo los dineros de los gallegos en manos del Sr. Carrera, número 1 por Orense, con pretensión de hacerlo conselleiro de economía. Menos mal que “se va el caimán, se va el caimán, …”. Ahora que a este se le descubrió el “petate” quizás ¿piensa traerse al tesorero de Rajoy –del PP- que acaban de implicar en la trama de corrupción?. Sr. Feijoo ya sabemos que usted de ganadería no anda muy bien, pero no hay que ser muy listos para saber que a un lobo no se le puede otorgar la responsabilidad de guardar un rebaño de ovejas. Pero claro, con Feijoo todo es posible por que de olfato político, a pesar de su gran apéndice nasal, ha demostrado que tiene más bien poco. Y no digamos nada de liderazgo ¿Cómo se puede pretender liderar un gobierno tan importante como el de Galicia si no es capaz de liderar su propio partido?. ¿O es que no os acordáis que en Mos, Nidia, no le han hecho ni caso? Si, si, en Mos, después de firmar los pactos antitransfugas, ha dicho que el PP no aceptaba la moción de censura y Nidia y el PP de Mos le dijeron que ellos hacían lo que le venía en gana, que presentaban la moción con tránsfuga incluido ¿Qué hizo Feijoo?. Tragó.
En fin Sr. Feijoo, de programa, usted y el PP, nada de nada, sino no se negaría a debatir con el Sr. Touriño y el Vicepresidente, (claro usted hace lo mismo que la Sra. Porro que cuando supo que tenía que ir a debatir con María José Caride escapó, mando a otro, que por cierto lo único que hizo fue utilizar la demagogia, andarse por las ramas y “enredar”, utilizó esta palabra por que quiero ser fina. Se dedicó a rollos de gastos superfluos no probados, de los que sólo figuran en presupuestos, por supuesto no aceptados, y a lo que están haciendo desde Génova, o sea ahora, y sólo hasta que pasen las elecciones, tratan de tapar los trapos sucios, por cierto tienen muchos, poniendo en duda la honorabilidad de jueces y policías que honradamente velan por los interese generales ¿Qué pasa? Pues muy sencillo, le “estorban” todos aquellos que defienden la ley igual para todos.
jueves 26 de febrero de 2009
miércoles 25 de febrero de 2009
María José Caride, considerou que hoxe é unha bo día para Galicia
A candidata nº2 pola provincia de Pontevedra, María José Caride, considerou que “hoxe é unha bo día para Galicia, hoxe Galicia gañou peso no goberno de José Luis Rodríguez Zapatero coa toma de posesión do novo ministro de Xustiza, o ceense Fran Caamaño”.
Apuntou que “hoxe estamos orgullosos e non só pola súa presenza no Goberno, tamén polo que vai achegar de consenso e de diálogo, elementos que definen moi graficamente aos socialistas galegos”.
E insistiu “hoxe, é un bo día para Galicia e para os galegos aínda que con algunha que outra excepción como é Rajoy e os populares, que non ocultan o malestar que lles causa a entrada de Caamaño no Goberno de España”.
“Moléstalles pola súa obsesión de apañar votos, unha obsesión de tal gravidade que os leva a deixar novamente claro o desprezo que senten por esta terra e polas súas xentes. Unha Galicia e uns galegos e galegas que hoxe festexan que outro paisano estea no Goberno de España”, concluíu
Apuntou que “hoxe estamos orgullosos e non só pola súa presenza no Goberno, tamén polo que vai achegar de consenso e de diálogo, elementos que definen moi graficamente aos socialistas galegos”.
E insistiu “hoxe, é un bo día para Galicia e para os galegos aínda que con algunha que outra excepción como é Rajoy e os populares, que non ocultan o malestar que lles causa a entrada de Caamaño no Goberno de España”.
“Moléstalles pola súa obsesión de apañar votos, unha obsesión de tal gravidade que os leva a deixar novamente claro o desprezo que senten por esta terra e polas súas xentes. Unha Galicia e uns galegos e galegas que hoxe festexan que outro paisano estea no Goberno de España”, concluíu
POLÍTICA TERRITORIAL LICITA OS ESTUDOS DA AUTOVÍA TRANSVERSAL DA CORUÑA QUE CONECTARÁ A AP-9 COA TERCEIRA ROLDA E ARTEIXO
A nova vía libre de peaxe garantirá a interconexión e a permeabilidade dos tráficos entre a Autoestrada do Atlántico, o acceso ao Porto Exterior e o Polígono de Sabón
Os estudos que agora comeza a elaborar a CPTOPT teñen un orzamento de 410.000 euros
Santiago, 25 de febreiro de 2009.- A Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes licita, segundo se publica hoxe no Diario Oficial das Comunidades Europeas, os estudos informativo e de impacto ambiental da autovía central da Coruña que conectará a AP-9 coa Terceira Rolda e Arteixo. Estes estudos saen a concurso cun orzamento total de 410.000 euros e permitirán desenvolver unha infraestrutura contemplada no Plan Director de Estradas de Galicia como parte da Rede Arterial da Coruña cunha función principal de distribución de tráficos cun marcado carácter industrial.
A futura Autovía Transversal arrancará de Arteixo, no enlace da Autoestrada A Coruña-Carballo (AG-55) coa Autovía do Noroeste (A-6), conectará coa Autovía ao Porto Exterior e desembocará na Autoestrada do Atlántico (AP-9). Deste xeito garántese a comunicación entre todas as Vías de Altas Prestacións existentes e proxectadas a través dunha nova autovía.
Ademais, con esta infraestrutura que enlaza coa A-6, a cidade da Coruña quedará conectada coa Meseta cunha autovía libre de peaxe da que ata o de agora carecía. É dicir, os vehículos que entren na cidade pola Autovía do Noroeste terán a posibilidade de acceder ao centro urbano ben a través da Terceira Rolda, ben a través da nova Autovía Transversal, cando ata o de agora as dúas posibilidades para chegar ata a A-6 eran a Autoestrada A Coruña-Carballo e a Autoestrada do Atlántico, as dúas con peaxe.
Outro dos aspectos salientables desta nova Autovía é o de que proporcionará un acceso gratuíto á cidade para todos os tráficos xerados no entorno industrial de Arteixo e que están concentrados, na súa meirande parte, no Polígono de Sabón.
Os estudos que agora comeza a elaborar a CPTOPT teñen un orzamento de 410.000 euros
Santiago, 25 de febreiro de 2009.- A Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes licita, segundo se publica hoxe no Diario Oficial das Comunidades Europeas, os estudos informativo e de impacto ambiental da autovía central da Coruña que conectará a AP-9 coa Terceira Rolda e Arteixo. Estes estudos saen a concurso cun orzamento total de 410.000 euros e permitirán desenvolver unha infraestrutura contemplada no Plan Director de Estradas de Galicia como parte da Rede Arterial da Coruña cunha función principal de distribución de tráficos cun marcado carácter industrial.
A futura Autovía Transversal arrancará de Arteixo, no enlace da Autoestrada A Coruña-Carballo (AG-55) coa Autovía do Noroeste (A-6), conectará coa Autovía ao Porto Exterior e desembocará na Autoestrada do Atlántico (AP-9). Deste xeito garántese a comunicación entre todas as Vías de Altas Prestacións existentes e proxectadas a través dunha nova autovía.
Ademais, con esta infraestrutura que enlaza coa A-6, a cidade da Coruña quedará conectada coa Meseta cunha autovía libre de peaxe da que ata o de agora carecía. É dicir, os vehículos que entren na cidade pola Autovía do Noroeste terán a posibilidade de acceder ao centro urbano ben a través da Terceira Rolda, ben a través da nova Autovía Transversal, cando ata o de agora as dúas posibilidades para chegar ata a A-6 eran a Autoestrada A Coruña-Carballo e a Autoestrada do Atlántico, as dúas con peaxe.
Outro dos aspectos salientables desta nova Autovía é o de que proporcionará un acceso gratuíto á cidade para todos os tráficos xerados no entorno industrial de Arteixo e que están concentrados, na súa meirande parte, no Polígono de Sabón.
Galicia vuelve a reinar a nivel estatal
Nelly Pérez Giráldez
Secretaria de Deportes del PSdeG-PSOE de Vigo
El pasado domingo, 20 de febrero, Galicia se proclamó campeona de España sub-20 de Fútbol Sala en la ciudad de Santiago de Compostela. Venció en la final del campeonato a la selección de Castilla y León (5-2), demostrando que fue el mejor combinado del torneo.
El partido entre Galicia y Castilla y León fue de máxima igualdad. El respeto entre ambos combinados era evidente desde el minuto uno de partido aunque las primeras ocasiones llegaron para los castellanos y leoneses.
Poco a poco los gallegos se fueron quitando la presión del inicio y Hugo y Luis, jugadores del equipo gallego, llevaron el peligro a la meta rival. Pero hasta la recta final de la primera parte no llegarían los goles. Dos tantos de Galicia dejaron muy tocada a Castilla y León, aunque los visitantes reducirían diferencias antes del descanso con el dos a uno.
Tras el descanso la escuadra castellana puso rápidamente el dos a dos en el marcador. Pero sin tiempo para que estos saboreasen el empate, Hugo, el jugador del Azkar Lugo, adelantó a Galicia con el tercer gol.
El equipo gallego dio un nuevo golpe a seis minutos de la conclusión con el cuatro a dos. La ventaja de dos goles daba mayor confianza a los de Santi Valladares de cara a levantar el título de campeones. Castilla y León fue a por la heroica con portero-jugador pero un nuevo gol de los gallegos a poco más de tres minutos para la conclusión sería la sentencia.
Óscar Iglesias, el portero canterano del Azkar Lugo y capitán de Galicia, levantó el título de campeones de España sub-20, menos de un año después de que en Lugo levantase el de la sub-18.
Secretaria de Deportes del PSdeG-PSOE de Vigo
El pasado domingo, 20 de febrero, Galicia se proclamó campeona de España sub-20 de Fútbol Sala en la ciudad de Santiago de Compostela. Venció en la final del campeonato a la selección de Castilla y León (5-2), demostrando que fue el mejor combinado del torneo.
El partido entre Galicia y Castilla y León fue de máxima igualdad. El respeto entre ambos combinados era evidente desde el minuto uno de partido aunque las primeras ocasiones llegaron para los castellanos y leoneses.
Poco a poco los gallegos se fueron quitando la presión del inicio y Hugo y Luis, jugadores del equipo gallego, llevaron el peligro a la meta rival. Pero hasta la recta final de la primera parte no llegarían los goles. Dos tantos de Galicia dejaron muy tocada a Castilla y León, aunque los visitantes reducirían diferencias antes del descanso con el dos a uno.
Tras el descanso la escuadra castellana puso rápidamente el dos a dos en el marcador. Pero sin tiempo para que estos saboreasen el empate, Hugo, el jugador del Azkar Lugo, adelantó a Galicia con el tercer gol.
El equipo gallego dio un nuevo golpe a seis minutos de la conclusión con el cuatro a dos. La ventaja de dos goles daba mayor confianza a los de Santi Valladares de cara a levantar el título de campeones. Castilla y León fue a por la heroica con portero-jugador pero un nuevo gol de los gallegos a poco más de tres minutos para la conclusión sería la sentencia.
Óscar Iglesias, el portero canterano del Azkar Lugo y capitán de Galicia, levantó el título de campeones de España sub-20, menos de un año después de que en Lugo levantase el de la sub-18.
viernes 13 de febrero de 2009
Artículo de María José Caride publicado en ELFORODIGITAL
A chegada á Xunta de Galicia do novo Goberno de progreso supuxo un cambio de rumbo a un barco que estaba á deriva, desnortado, con graves vías de auga e cos seus dirixentes enlamados en liortas intestinas, máis preocupados por saber quen levaría o timón que por buscar novos ventos que levasen a Galicia ao mellor porto. O Goberno do Cambio tivo que facer fronte a esta situación complicada. Collía o mando dunha nave errática coa determinación firme de poñer proa cara mares máis calmos dende os que retomar a ruta cara un horizonte renovado.
Hai catro anos que comezou aquela singladura, e hoxe podemos afirmar que no caderno de bitácora figuran coordenadas que indican que este barco atopou a senda do progreso, a protección social e a igualdade de oportunidades. O Parlamento volveu ao centro da vida política deste país; a economía resiste mellor os embates da crise global; as mulleres, os discapacitados e os sectores máis desfavorecidos da poboación ven atendidas as súas demandas e necesidades; temos 20.000 postos máis de traballo, reduciuse a taxa de paro e converxemos con España; saneamos a sanidade e reducimos as listas de espera; melloramos a educación con máis financiamento, medios e bolsas, e mesmo implantamos a gratuidade dos libros de texto; melloramos as prestacións para os galegos e galegas; facilitamos o acceso á vivenda; e avanzamos na conservación da natureza. Podemos ver nubes, pero sopra o vento a favor para poder evitalas.
Neste sentido, as iniciativas postas en marcha pola Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes foron fundamentais no novo rumbo de Galicia. Establecemos como obxectivo fundamental devolver ao territorio o seu valor como principal activo máis alá da súa vertente puramente económica, nun labor integral que pasa por propiciar o crecemento ordenado das nosas vilas e cidades para potenciar a calidade de vida dos galegos fronte a intereses partidistas; buscar o equilibrio e a cohesión territorial mediante a construción das axeitadas infraestruturas; conquerir que a xeografía non sexa un límite á nosa mobilidade dando igualdade de oportunidades a todos os cidadáns con independencia de onde vivan grazas a un eficaz sistema de transporte público; e tamén pola busca dun equilibrio entre a preservación e o aproveitamento do noso litoral, a través dun sistema portuario integrado, coordinado, eficiente e que non viva de costas ás cidades e vilas nas que se sitúan os portos. En definitiva, deixar aos nosos fillos unha Galicia moderna e puxante da que nos podamos sentir orgullosos.
Nese labor era primordial a protección do territorio e acabar co caos urbanístico, e nese empeño a CPTOPT ten posto unha grande parte dos seus esforzos, no convencemento de que estábamos a tempo de salvar á costa do urbanismo descontrolado, de desterrar a palabra “feísmo”, de deixar atrás o “ti vai facendo” e o “todo vale”.
Enarbolando a bandeira do urbanismo sustentable aprobamos unha lei que nos permitiu frear a depredación salvaxe das nosas costas, a Lei de Medidas Urxentes, que paralizou o avance desbocado do cemento no litoral de Galicia suspendendo a construción na franxa dos 500 metros. Trátase dunha norma transitoria que nos permitiu blindar a costa mentres elaborabamos o Plan de Ordenación do Litoral, o instrumento que permite definir os usos dos terreos do litoral dun xeito ordenado para preservalo nos concellos que aínda non teñen listo o seu Plan Urbanístico.
De feito, outro dos eixos fundamentais era dar aos concellos os medios e as axudas (case 27 millóns de euros) para que puxesen ao día as súas normas urbanísticas, xa que no ano 2005 tan só catro concellos o fixeran (e un deles, o de Ourense, cuxo PXOM foi invalidado polos Tribunais recentemente). Hoxe superamos a trintena e temos o obxectivo de chegar a 75 nos vindeiros anos, se os cidadáns apoian o noso labor.
Un terceiro piar son as Directrices de Ordenación do Territorio, das que só existía un avance e hoxe xa están elaboradas, e que permitirán acadar un desenvolvemento equilibrado do territorio, maior equidade nos servizos e a protección do patrimonio cultural e medioambiental.
Estes instrumentos, sumados á Axencia de Protección da Legalidade Urbanística creada nesta Lexislatura para velar contra as irregularidades, son os eixos que nos permitiron avanzar na meta de facer do territorio un elemento de cohesión social e desenvolvemento.
Precisamente as infraestruturas son un factor determinante para acadar a cohesión social e favorecer o desenvolvemento de Galicia. E unha das principais eivas que tiña Galicia era a inxusta peaxe da AP-9 en Rande e A Barcala. Os galegos viron como no ano 2000 se prorrogaba 25 anos máis as peaxes desta autoestrada, a xoia da coroa de Galicia, que só tres anos despois foi malvendida, lastrando a posibilidade de liberala de taxas. Sen embargo, o empeño do presidente Touriño e o seu Goberno fixeron realidade nos primeiros meses de mandato a gratuidade das peaxes.
O balance que podemos facer desta Lexislatura no eido das infraestruturas é altamente positivo: multiplicamos por cinco os quilómetros de autovía e duplicamos a rede de vías de altas prestacións, sen un só quilómetro con peaxe (mesmo eliminamos o previsto polo Goberno do PP entre Dozón e Ourense na AP-53).
Puxemos en servizo importantes obras como as autovías do Barbanza, do Salnés, Santiago–Brión ou Dozón–Ourense e elaboramos o Plan Director de Estradas, un documento que é a folla de ruta para as infraestruturas de Galicia ata o ano 2020 e que prevé un investimento de 16.000 millóns de euros para acometer 780 actuacións. Este documento inclúe o Plan Vigo Íntegra, o plan sectorial para a área de Vigo, co que se salda o esquecemento ao que se veu sometida a zona máis importante de Galicia tanto poboacional como economicamente. Este plan sectorial contempla investimentos de 2.000 millóns de euros para acometer 70 actuacións sobre 350 quilómetros de vía que permitirán reducir os tempos de viaxe nunha media dun 35 por cento.
Este pulo ás novas infraestruturas non implicou que nos esqueceramos da conservación da rede convencional e da aposta pola seguridade viaria. Así, triplicamos os investimentos feitos na anterior lexislatura, permitindo, entre outros aspectos, reducir de 86 a 38 os tramos de concentración de accidentes que había, e que suprimiremos na súa totalidade nos vindeiros catro anos; pintar todas as estradas autonómicas; ou desbrozar dúas veces ao ano as marxes das vías. Ademais, por primeira vez se instalaron medidas de seguridade para os motoristas, antes inexistentes nas vías de Galicia.
Pero a seguridade viaria é un problema que depende de moitos factores, por iso a Xunta elaborou o primeiro Plan de Seguridade Viaria, un instrumento sen precedentes que foi fundamental na redución do número de vítimas mortais, entre outras medidas, grazas ao Noitebús, o autobús nocturno que desprazou a cerca de 350.000 persoas a lugares de ocio dende a súa creación.
Outros fitos importantes nesta lexislatura foi a posta o día do pago de expropiacións, para as que antes había que esperar tres anos de media e hoxe cumpre o prazo legal de tres meses; ou o recoñecemento de 38.000 explotacións agrarias que quedaran no limbo dende a anterior lexislatura; ou a posta en marcha do Plan de Portos Deportivos, que prevé chegar aos 32.000 amarres en 2020; ou a dotación de 30 millóns de euros para axudar a un sector clave da economía galega como é o dos transportistas.
En definitiva, hoxe, aquel barco que se afundía en 2005 está ben gobernado e foi quen de dirixir as velas cara os ventos favorables. Vemos terra, pero aínda non se chegou a porto, e é necesario que se manteña o rumbo, que se aproveite o impulso acadado nestes catro anos para que a singladura continúe por mares calmos, tratando de evitar as tormentas e, sobre todo, de caer nos erros do pasado que poderían devolver o buque ás augas revoltas das que tanto esforzo custou sacalo.
Hai catro anos que comezou aquela singladura, e hoxe podemos afirmar que no caderno de bitácora figuran coordenadas que indican que este barco atopou a senda do progreso, a protección social e a igualdade de oportunidades. O Parlamento volveu ao centro da vida política deste país; a economía resiste mellor os embates da crise global; as mulleres, os discapacitados e os sectores máis desfavorecidos da poboación ven atendidas as súas demandas e necesidades; temos 20.000 postos máis de traballo, reduciuse a taxa de paro e converxemos con España; saneamos a sanidade e reducimos as listas de espera; melloramos a educación con máis financiamento, medios e bolsas, e mesmo implantamos a gratuidade dos libros de texto; melloramos as prestacións para os galegos e galegas; facilitamos o acceso á vivenda; e avanzamos na conservación da natureza. Podemos ver nubes, pero sopra o vento a favor para poder evitalas.
Neste sentido, as iniciativas postas en marcha pola Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes foron fundamentais no novo rumbo de Galicia. Establecemos como obxectivo fundamental devolver ao territorio o seu valor como principal activo máis alá da súa vertente puramente económica, nun labor integral que pasa por propiciar o crecemento ordenado das nosas vilas e cidades para potenciar a calidade de vida dos galegos fronte a intereses partidistas; buscar o equilibrio e a cohesión territorial mediante a construción das axeitadas infraestruturas; conquerir que a xeografía non sexa un límite á nosa mobilidade dando igualdade de oportunidades a todos os cidadáns con independencia de onde vivan grazas a un eficaz sistema de transporte público; e tamén pola busca dun equilibrio entre a preservación e o aproveitamento do noso litoral, a través dun sistema portuario integrado, coordinado, eficiente e que non viva de costas ás cidades e vilas nas que se sitúan os portos. En definitiva, deixar aos nosos fillos unha Galicia moderna e puxante da que nos podamos sentir orgullosos.
Nese labor era primordial a protección do territorio e acabar co caos urbanístico, e nese empeño a CPTOPT ten posto unha grande parte dos seus esforzos, no convencemento de que estábamos a tempo de salvar á costa do urbanismo descontrolado, de desterrar a palabra “feísmo”, de deixar atrás o “ti vai facendo” e o “todo vale”.
Enarbolando a bandeira do urbanismo sustentable aprobamos unha lei que nos permitiu frear a depredación salvaxe das nosas costas, a Lei de Medidas Urxentes, que paralizou o avance desbocado do cemento no litoral de Galicia suspendendo a construción na franxa dos 500 metros. Trátase dunha norma transitoria que nos permitiu blindar a costa mentres elaborabamos o Plan de Ordenación do Litoral, o instrumento que permite definir os usos dos terreos do litoral dun xeito ordenado para preservalo nos concellos que aínda non teñen listo o seu Plan Urbanístico.
De feito, outro dos eixos fundamentais era dar aos concellos os medios e as axudas (case 27 millóns de euros) para que puxesen ao día as súas normas urbanísticas, xa que no ano 2005 tan só catro concellos o fixeran (e un deles, o de Ourense, cuxo PXOM foi invalidado polos Tribunais recentemente). Hoxe superamos a trintena e temos o obxectivo de chegar a 75 nos vindeiros anos, se os cidadáns apoian o noso labor.
Un terceiro piar son as Directrices de Ordenación do Territorio, das que só existía un avance e hoxe xa están elaboradas, e que permitirán acadar un desenvolvemento equilibrado do territorio, maior equidade nos servizos e a protección do patrimonio cultural e medioambiental.
Estes instrumentos, sumados á Axencia de Protección da Legalidade Urbanística creada nesta Lexislatura para velar contra as irregularidades, son os eixos que nos permitiron avanzar na meta de facer do territorio un elemento de cohesión social e desenvolvemento.
Precisamente as infraestruturas son un factor determinante para acadar a cohesión social e favorecer o desenvolvemento de Galicia. E unha das principais eivas que tiña Galicia era a inxusta peaxe da AP-9 en Rande e A Barcala. Os galegos viron como no ano 2000 se prorrogaba 25 anos máis as peaxes desta autoestrada, a xoia da coroa de Galicia, que só tres anos despois foi malvendida, lastrando a posibilidade de liberala de taxas. Sen embargo, o empeño do presidente Touriño e o seu Goberno fixeron realidade nos primeiros meses de mandato a gratuidade das peaxes.
O balance que podemos facer desta Lexislatura no eido das infraestruturas é altamente positivo: multiplicamos por cinco os quilómetros de autovía e duplicamos a rede de vías de altas prestacións, sen un só quilómetro con peaxe (mesmo eliminamos o previsto polo Goberno do PP entre Dozón e Ourense na AP-53).
Puxemos en servizo importantes obras como as autovías do Barbanza, do Salnés, Santiago–Brión ou Dozón–Ourense e elaboramos o Plan Director de Estradas, un documento que é a folla de ruta para as infraestruturas de Galicia ata o ano 2020 e que prevé un investimento de 16.000 millóns de euros para acometer 780 actuacións. Este documento inclúe o Plan Vigo Íntegra, o plan sectorial para a área de Vigo, co que se salda o esquecemento ao que se veu sometida a zona máis importante de Galicia tanto poboacional como economicamente. Este plan sectorial contempla investimentos de 2.000 millóns de euros para acometer 70 actuacións sobre 350 quilómetros de vía que permitirán reducir os tempos de viaxe nunha media dun 35 por cento.
Este pulo ás novas infraestruturas non implicou que nos esqueceramos da conservación da rede convencional e da aposta pola seguridade viaria. Así, triplicamos os investimentos feitos na anterior lexislatura, permitindo, entre outros aspectos, reducir de 86 a 38 os tramos de concentración de accidentes que había, e que suprimiremos na súa totalidade nos vindeiros catro anos; pintar todas as estradas autonómicas; ou desbrozar dúas veces ao ano as marxes das vías. Ademais, por primeira vez se instalaron medidas de seguridade para os motoristas, antes inexistentes nas vías de Galicia.
Pero a seguridade viaria é un problema que depende de moitos factores, por iso a Xunta elaborou o primeiro Plan de Seguridade Viaria, un instrumento sen precedentes que foi fundamental na redución do número de vítimas mortais, entre outras medidas, grazas ao Noitebús, o autobús nocturno que desprazou a cerca de 350.000 persoas a lugares de ocio dende a súa creación.
Outros fitos importantes nesta lexislatura foi a posta o día do pago de expropiacións, para as que antes había que esperar tres anos de media e hoxe cumpre o prazo legal de tres meses; ou o recoñecemento de 38.000 explotacións agrarias que quedaran no limbo dende a anterior lexislatura; ou a posta en marcha do Plan de Portos Deportivos, que prevé chegar aos 32.000 amarres en 2020; ou a dotación de 30 millóns de euros para axudar a un sector clave da economía galega como é o dos transportistas.
En definitiva, hoxe, aquel barco que se afundía en 2005 está ben gobernado e foi quen de dirixir as velas cara os ventos favorables. Vemos terra, pero aínda non se chegou a porto, e é necesario que se manteña o rumbo, que se aproveite o impulso acadado nestes catro anos para que a singladura continúe por mares calmos, tratando de evitar as tormentas e, sobre todo, de caer nos erros do pasado que poderían devolver o buque ás augas revoltas das que tanto esforzo custou sacalo.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
